Τα πρόσφατα γεγονότα που είδαµε να διαδραµατίζονται στο Σύνταγµα, σίγουρα και δεν είναι η πρώτη φορά που παρουσιάζονται είτε στις οθόνες της τηλεόρασης είτε στο διαδίκτυο. Πανοµοιότυπα γεγονότα είχαν κάνει την εµφάνισή τους, τη βραδιά που ο νεαρός Γρηγορόπουλος έχανε τη ζωή του, ενώ οι διάφοροι “συνοµιλητές” έκαιγαν το κέντρο της Αθήνας. Όµως δεν είναι µόνο αυτά..
Και παλαιότερα σε µια σειρά συγκρούσεις αστυνοµικών µε κουκουλοφόρους, έκαναν την εµφάνισή τους µικρά στιγµιότυπα, όπου κουκουλοφόροι ανταλλάσουν σε πολύ οικείο στυλ κουβέντες µε άτοµα των ΜΑΤ, που είτε µπαινοβγαίνουν στις τάξεις τους, είτε τους πιάνουν και τους αφήνουν. Κάτι από αµερικάνικες ταινίες όπου ο άνθρωπος τις αστυνοµίας τρώει καναδυο για να το συλλάβουν και µετά να κουβεντιάσουν µε την ησυχία τους.
Με λίγα λόγια τα τελευταία χρόνια ο έλληνας αισθάνεται στην κυριολεξία να έχει θεσµοθετηθεί ο ρόλος του παρακράτους. Οµάδες που κατά καιρούς τους έλεγαν «γνωστούς άγνωστους», ενώ σήµερα στα πλαίσια της ανανέωσης της ορολογίας πράγµα που στοχεύει και στην απενοχοποίηση των συγκεκριµένων οµάδων από ευθύνες του παρελθόντος, προτιµάται ο όρος µπαχαλάκηδες.
Αυτό όµως που σήµερα εξοργίζει, είναι η πλέον ξεδιάντροπη και συστηµατική χρήση του συγκεκριµένου µηχανισµού, γιατί περί µηχανισµού πρόκειται, σε βαθµό που ο µέσος πολίτης να αντιλαµβάνεται ακόµα και τη στιγµή που θα έρθει η ώρα της χρήσης του. Μέσα του νιώθει πλέον ότι το παρακράτος έχει µια θέση στο οργανωµένο κράτος. Ξέρει ότι όταν πάει να διογκωθεί η αντίδραση των εργαζοµένων, του µέσου πολίτη, τότε θ αρχίσει ο κλεφτοπόλεµος ανάµεσα σε άτοµα που κατά διαστήµατα παίρνουν µια ανάσα για ν’ ανταλλάξουν δυο κουβέντες. Ένας πόλεµος που συνήθως οδηγεί τον απλό πολίτη που θέλει να καταθέσει δηµόσια την θέση του για ότι συµβαίνει, ακόµα και στα νοσοκοµεία, θύµα του εκτεταµένου χηµικού πολέµου που εξελίσσεται. Φτάσαµε να παρακολουθούµε την πλέον γελοία εξέλιξη αυτού του άσχηµου θεάτρου, όπου άδειασε το Σύνταγµα από τους πολίτες που διαδήλωναν ειρηνικά, όχι επειδή τα ΜΑΤ επιτέθηκαν σ αυτούς, αλλά επειδή όλως τυχαίως, έπαιζαν χηµικό πόλεµο στη µια πλευρά της πλατείας µε τους κουκουλοφόρους, τους οποίους παρεµπιπτόντως τους παρακολουθούσαν να ξηλώνουν την περιουσία του λαού, µε τροµερή άνεση.
Η κατάσταση δεν πάει άλλο. Μπορεί στην εκάστοτε κυβέρνηση να βολεύει αυτό το παρακράτος, όµως η ευθύνη όλων µας είναι πλέον µεγάλη. Τα κόµµατα που πιστεύουν στους θεσµούς τους κατοχυρωµένους από το σύνταγµά µας, οφείλουν να απαιτήσουν το ξήλωµα αυτού του µηχανισµού.
Είναι οδυνηρό να διαδραµατίζονται τα γεγονότα όπως τα είδε όλη η Ελλάδα και την εποµένη να µη συµβαίνει τίποτα. Η ηγεσία του Υπουργείου προστασίας του πολίτη, είτε γνωρίζει τη δοµή και τη λειτουργία του µηχανισµού, είτε δεν γνωρίζει µετά από τόσα χρόνια που φαίνεται να λειτουργεί, φέρει τις δικές της ευθύνες. Και στις δυο περιπτώσεις, οι ευθύνες της απέναντι στο σύνταγµα και την οργανωµένη κοινωνία είναι τεράστιες. Στη πρώτη περίπτωση, θα πρέπει άµεσα να ασκηθεί ποινική δίωξη στους επικεφαλής. Στη δεύτερη, τουλάχιστον θα έπρεπε να είχαν παραιτηθεί σύσσωµοι, τόσο η ηγεσία του Υπουργείου, όσο και της ΕΛΑΣ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου